Woensdag 11 februari

Deze dag ging de wekker weer vroeg, want we gingen maar Milford Sound, een fjordengebied en één van de mooiste plaatsen van Nieuw-Zeeland. Dit is ook zo! De busrit duurde maar liefst 4,5 uur heen en ook weer terug, maar we kregen er een hoop moois voor terug. We maakten eerst in stop in Te Anau. Vlak voor deze stop moest één van onze oudere (Japanse) medebusreizigers heel nodig naar het toilet. We maakten daarom maar een noodstop. De buschauffeur toeterde na 4 minuten twee keer bij wijze van grap om de man snel weer in de bus te krijgen... kreeg ie toch een uitbrander! De Japanner vond dat hij moest afknijpen en dat vond ie niet leuk. De rest van de bus lag in een deuk! Goed, we reden verder richting Te Anau waar we weer een heerlijke muffin en cappuccino hebben gedronken. De muffins kunnen we gewoon niet overslaan, dus komen we vast een kilootje aan. Vlak voor Milford Sound zijn we gestopt bij de Mirror Lakes. De naam doet al vermoeden wat we konden verwachten: een prachtig rustig meer met zulk helder water dat de bergen bijna perfect weerspiegeld worden. Prachtig! In Milford Sound reden we door een tunnel waar echt maar 2 lampjes hingen (het was dus pikkedonker in de tunnel). De chauffeur liet platen zien van de tunnel in de winter, compleet dicht gesneeuwd. Er moest een sneeuwschuiver aan te pas komen om alles weer een beetje sneeuwvrij te maken, best bizar! Rond 13.30 stapten we de boot op, om te starten met een lekker broodje gezond dat we kregen. We hebben geluncht met Marjolein, een Nederlands meisje dat in totaal 10 maanden rondreist en Azië al heeft aangedaan. We hebben heel goede verhalen gehoord en wat goede tips gekregen, dus dat is nooit weg. Vervolgens zijn we het dek opgegaan van de boot om de prachtige bergen te bekijken en de vele watervallen die eruit komen. Verder is de fauna ook niet achtergebleven en zagen we mooie vogels een zeeleeuwen die lekker lagen te slapen op de rotsen. Die hebben een goed leven! Afin, na twee uur varen vertrokken we 15.45 weer richting Queenstown om er 's avonds om 19.30 aan te komen. We hadden geen puf meer om nog eerst boodschappen te doen en dan te gaan koken, dus zijn we wat gaan eten bij Pig & Whistle, een soort pub die in meerdere plaatsen in NZ zit. We hebben een lokaal gerecht op met stoofvlees en o.a. pompoen. Met een lekkere Monteith's en een lokaal bandje erbij, was het helemaal top!

Donderdag 12 februari

Deze donderdag moesten we weer lekker vroeg op omdat we vandaag naar Dunedin gingen. Rond 13.00 waren we in deze mooie stad aanbeland die wel ‘Edinburgh of the South' genoemd wordt vanwege de Schotse immigranten die hier hun geluk zochten tijdens de Goldrush. Overal zie je hier van die mooie Anglicaanse kerken. Dunedin staat ook wel bekend als de Chocolate Capital van NZ, dus dat wilden we weleens gaan uittesten. In Dunedin is de fabriek gevestigd waar dé chocolade van NZ wordt gemaakt: Cadbury. Deze chocolade wordt ook naar Australië en Azië geëxporteerd, dus als we straks in Maleisië zijn, kunnen we nog eens een reep kopen.We kregen een rondleiding en moesten een mooi hoedje op. In de fabriek konden we tijdens de rondleiding vragen stellen en beantwoorden, waardoor we allerlei chocolade repen kregen en uiteindelijk naar huis gingen met 3 gekochte repen en een zak vol samples. We sliepen in het nieuwe hostel ‘On Top Backpackers' en onze kamer was superschoon maar het leek wel een gevangenis. Alles was wit: muren, lakens, bedframe. Om de kleuren wat te breken stond er wel een blauwe stoel en hing er een blauwe spiegel. Het is elke keer weer leuk om een nieuwe kamer in te gaan en te zien waar je die nacht weer moet (of mag

) slapen. Bijna alle hostels zijn onwijs goed, dus het is prima te doen allemaal. In het hostel kwamen we ook Marie uit Frankrijk weer tegen. Het leuke is dat wij haar een maand geleden in de Bay of Islands zijn tegengekomen, en nu dus weer hier. We hebben nu een beetje een vaste kliek in de bus die steeds met ons verder reist, dus dat is gezellig. 'S Avonds hebben we gegeten in een buffetrestaurant. Het was zeer goed te betalen en we hebben zeer smakelijk gegeten.

Vrijdag 13 februari

Deze dag hebben we lekker in Dunedin rondgewandeld, wat kerken bezocht en wanhopig gezocht naar zwarte havaianas slippers (met het dunne randje) die Daphne graag wil hebben, maar die overal waren uitverkocht... de missie wordt vervolgd. Als lunch/avondeten hebben we wat gegeten bij Velvet burgers en zijn we daarna naar de bios gegaan voor 5 euro p.p. We hebben de film Valkyrie gezien die gaat over de poging om Hitler en zijn gezanten te vermoorden in zijn bunker. Spannende film met Tom Cruise en onze eigen Carice van Houten (al heeft zij hoogstens 5 zinnen gezegd maar toch... een kus van Tom is ook niet slecht

) De bioscoop was een welkome daginvulling, want het was deze dag heel koud en het regende...

Zaterdag 14 februari

VALENTIJNSDAG! We hebben het eigenlijk pas 's avonds ‘gevierd' met een lekker pizzaatje en flesje wijn, want overdag zaten we in de bus richting Lake Tekapo. Het was een minder lange rit dan normaal en dat was wel fijn, want het weer werd mooier en mooier. In Dunedin stopten we eerst nog bij Baldwin Street, de meest steile straat van de wereld. Wij hebben in SF de op één na steilste straat, Lombard street, ook gezien dus dat was grappig. We hebben hem helemaal opgelopen maar dat was best een klus. Onderweg stopten we voor koffie bij de Moeraki Boulders, enorme ronde stenen die op het strand liggen. In de middag hebben we een fotostop gemaakt bij een prachtig gletsjermeer bij Mount Cook, dat helblauw afstak tegen de bergen met sneeuw. Rond 15.00 kwamen we aan in Lake Tekapo bij ons hostel Lakefront Backpackers Lodge. Dit hostel is speciaal gebouwd voor reizigers van de Magic Bus, kunnen jullie nagaan dat er hier anders geen hostel was behalve YHA! We hebben in de middag aan het meer gezeten en Arno heeft nog een duik gewaagd in het ijskoude water van de gletsjer (8 graden om precies te zijn

). In de avond mooie foto's gemaakt van het meer en het mooie kerkje en standbeeld van de Collie dog. Dit zijn twee van de meest gefotografeerde plekken van NZ, dus ook wij hebben dit in ere gehouden en wat prachtige foto's geschoten. Dit is één van onze mooiste plekken. Na het etentje dachten we dat we een rood gezicht hadden van de wijn, maar dit bleek van de zon te zijn. Uiteindelijk waren we doodmoe en zijn we heerlijk in slaap gevallen in onze mooie kamer met uitzicht op het meer.

Zondag 15 februari

Vandaag stonden we weer op met prachtig weer en we hadden er weer zin in: we gingen paardrijden op de Mackenzie vlakte (2 uur). We werden opgehaald en gingen met een klein groepje de tocht maken. Arno had nog nooit echt gereden, dus het was best spannend. Bovendien was het geen saai pad waar we overheen reden, maar heuvels op en af met enorme stenen en over droge vlaktes heen met uiteindelijk een waanzinnig uitzicht op Lake Tekapo vanaf Mount John. We hadden twee goede paarden die, al struikelden ze een paar keer, ons goed terug hebben gereden. Dit was echt ontzettend gaaf om te doen en we hebben een geweldige middag gehad. Na het rijden hebben we boodschappen gedaan voor de BBQ en hebben we twee uurtjes gerelaxed in de hot pools. 's Avonds hebben we een lekkere BBQ gehouden en gekletst met Marie tot een uurtje of 22.00. Toen moesten de tassen nog ingepakt worden en kon dit verhaal wel even op zich laten wachten!

Maandag 16 februari

Wat vliegt de tijd! We moesten dit prachtige oord alweer verlaten voor een nieuwe busrit naar Christchurch, de 2^e grote stad van NZ. In de middag kwamen we aan bij ons hostel, City Oasis, dat tevens een motel is. Wij slapen in een soort cabine die het meest op de parkeerplaats staat, dus dat is wel grappig. Met een grote deur en ramen, voelen we ons net Big Brother. Lekker burritos gemaakt en dit verslag getypt. Op tv was net een reportage over de ‘biosecurity' op het vliegveld van Auckland, zagen we onze meneer die toen bij onze aankomstvroeg of we geen ‘rookworstjes' bij ons hadden...

Morgen gaan we lekker de stad in, en woensdag staat Akaroa op het programma: dit is een plaatsje aan de kust waar we met dolfijnen gaan zwemmen. We schijnen met een catamaran de zee op te gaan in wetsuits en dan het water in te springen met snorkel en al. We zwemmen met Hector dolfijnen, de kleinste en meest zeldzame dolfijnen van de wereld. Spannend hoor! Na drie dagen Christchurch zullen we, voordat we weer richting het Noordereiland gaan, nog een stop maken in Kaikoura waar we nog walvissen willen gaan spotten.

Jullie horen het, als je een hoop centen hebt (die hebben wij natuurlijk niet

), dan kun je hier een hoop gave dingen doen!

Tot snel! Groeten uit het prachtige Nieuw-Zeeland