Dinsdag 17 februari

Deze dag hebben we besteed in Christchurch. Christchurch is een gezellige stad met mooie kerken en musea, gezellige restaurantjes en mooie winkels. Voor ieder wat wils dus. Wij hebben in de stad rondgewandeld en zijn naar de Botanische/rozen tuin geweest. Vervolgens stuitten we op het Christ's College Canterbury en waanden we ons in de Harry Potter filmset met deze prachtige schoolgebouwen. 's Avonds hebben we een lekkere whopper gehaald bij Burger King. Toen we terug waren bij het hostel, zat er een briefje op ons raam geplakt: de bus reed overmorgen niet, dus we moesten óf morgen vertrekken (dit kon niet want Akaroa stond op het programma) óf we moesten nog een dag langer blijven. Aangezien dit de enige optie was, moesten we nog een extra dag hier rondwandelen, hetgeen ons programma een beetje in de war bracht.

Woensdag 18 februari

Vandaag moesten we vroeg op omdat we naar Akaroa gingen om te zwemmen met dolfijnen. We hadden geboekt bij Black Cat cruises en we werden met een shuttlebusje naar Akaroa gereden. Het was heel erg bewolkt en we keken er niet heel erg naar uit om in een koude zee te gaan dobberen. Om wat moed te verzamelen hadden we eerst een lekkere kop koffie gehaald, vervolgens gingen we naar de haven. We kregen een wetsuit en schoenen en duikbril en snorkel, dat beloofde wat! De groep die één uur voor ons had gezeten, hadden de dolfijnen van heel dichtbij gezien, dus het kon bijna niet dat wij die 20% zouden zijn die niet met de dolfijnen kon zwemmen (bijv. omdat er jongen bij zwemmen). Nou ja hoor, wij waren die 20%! We gingen in een klein speedbootje de baai in en na wat turen zagen we de Hector dolfijnen zwemmen. De gids maakte nog een grapje: we zoeken hier in de grootste zee de kleinste dolfijn. De dolfijnen zwommen naast ons bootje en er waren jongen bij, dus hier konden we niet mee zwemmen. Omdat er een fotografe meeging, hadden we onze camera niet meegenomen, zij zou namelijk iedereen vastleggen tijdens het zwemmen. Aangezien de dolfijnen niet dichtbij genoeg kwamen, maakte ze 0 foto's, dus wij hebben hier ook geen foto's van. Toen we uiteindelijk het water in konden en Daphne als eerste van de boot ging, zwommen de dolfijnen op 10 meterafstand van ons. Dit was niet dichtbij genoeg, dus we hebben een passende ‘refund' gehad. We hebben wel gelachen, want we hebben met z'n allen een hoop lawaai gemaakt met onze snorkels onder water om de dolfijnen nieuwsgierig te maken, maar het mocht niet baten... We hebben in ieder geval de zeldzaamste dolfijnen gezien en een prachtige foto in onze wetsuits: toch nog een mooie winst op deze bewolkte dag.

Donderdag 19 februari

Vandaag was onze ‘verloren' dag die we zo leuk mogelijk hebben besteed. We hebben het Canterbury museum en de Art gallery bezocht en wat kleine ateliers, gevestigd in mooie oude panden, zoals de oude universiteit. De sieraden van pounamu (=groensteen), maori houtsnijwerk en de producten van Canterbury schaapswol zijn wel de meest geziene souvenirs hier. Bovendien wordt hier in Christchurch veel geschilderd dus er zijn een hoop kunstgalerieën te vinden. Ook deze dag vloog weer voorbij en we eindigden onze dag in een leuk buffetrestaurant aan de rivier. We kwamen een ouder Nederlands echtpaar tegen die het geweldig vonden dat we op wereldreis zijn en beaamden dat je hier lekker kan eten voor heel weinig. Het was weer een geslaagde avond.

Vrijdag 20 februari

We waren nu weer aanbeland bij een reisdag, en wel een tocht van Christchurch naar Kaikoura. Kaikoura ligt aan de kust en heeft een zee die zo diep is en rijk aan voedsel, dat het een plaats is waar de meeste zeeschepsels leven. Hier wilden we nog een keer zwemmen met dolfijnen (we hadden opgebeld en het zal vol, maar Magic reserveert altijd wat plaatsen), dus we hadden mazzel: de eerste 6 die invulden op de lijst, konden mee. Aangezien we helemaal achteraan in de bus zaten, dachten we dat de plaatsen al vergeven waren, maar wij waren nummer vijf en zes: konden we toch nog mee. Aangekomen bij ons hostel ‘Dusky Lodge' moesten we gelijk de bus weer in om naar de Dolphin Encounter te gaan. Daar aangekomen.... bleek onze tour door het slechte weer te zijn gecancelled. Het was ons niet gegund! We stonden daar een beetje teleurgesteld omdat deze ‘2^e kans' ook niet doorging. We vroegen daar of we niet nog meekonden met de Whale Watch en gelukkig waren daar nog wat plaatsen vrij. Wij de bus weer in om naar de Whale Watch te worden gebracht. Gelukkig hebben we voor plan B gekozen, want het was een geweldige middag! We hebben het geluk gehad om 4 ‘Giant Sperm Whales' te zien. De ietwat vreemde naam is gegeven aan de walvis door de ontdekkers. Zij vonden in het hoofd een opslagplaats waar witte vloeistof inzit (natuurlijke olie) en ze dachten dat ze de geslachtsorganen hadden gevonden. Nou nee dus, maar de walvis wordt nog steeds zo genoemd. Ze kunnen wel 20 meter lang worden, blijven zo´n 15 minuten aan de oppervlakte om tot rust te komen en adem te halen en maken zich dan weer op voor een diepe duik van 45 minuten. We gingen in een boot de zee op en moesten tijdens het vaart maken binnen blijven zitten, zo hard gingen we. De kapitein luisterde met een apparaat (stok met daaraan een soort bord dat de zee inging) naar de geluidsgolven, schoot dan weer op z'n kapiteinsstoel en vaarde snel richting de plaats waar de walvis aan de oppervlakte lag. Je moet dan natuurlijk snel zijn, anders zijn ze weer voor 45 minuten verdwenen. Het was prachtig om te zien hoe dat enorme beest ademde, zich vervolgens klaarmaakte voor de duik door nog een keer diep in het water te zakken, dan omhoog te komen en de staart langzaam in het water te laten zakken. Heel bijzonder om te zien en gelukkig hadden we dus 4 keer de gelegenheid om van dit moment te genieten. En dan te bedenken dat maar een heel klein deel van de walvis te zien is... moet je je voorstellen wat er in het water ligt!Moe maar voldaan deden we daarna boodschappen en hadden lekker veel groente ingeslagen om daarna een lekkere maaltijd klaar te maken. Ja, koken kunnen we wel! De sauna wilden we ook nog even uitproberen, maar daar zijn we na 5 minuten hard weggelopen. De temperatuur stond namelijk ingesteld op 120 graden, wat toch behoorlijk aan de hoge kant is.

Zaterdag 21 februari

Vandaag moesten we alweer terug naar het Noordereiland, dus het was een verschrikkelijk lange dag met bus in, boot in, boot af en op shuttle wachten en naar het hostel lopen. Dit alles duurde zo'n 12 uur, dus we waren blij dat we goed in Wellington aan waren gekomen. Tijdens onze 3 uur durende boottocht, hebben we zitten kletsen met Marjolein en een beetje liggen slapen. Omdat in Wellington die avond Cuba Carnaval was (helaas wisten we dit niet, dus sliepen we daarom op een dorm maar het was zeer goed te doen) was het ontzettend druk maar gezellig in de stad. Om 21.00 begon de grote parade in Cuba street en met vuurwerk erbij was het extra feestelijk. Er na nog wat gedronken en daarna gaan slapen in ons stapelbed. Tot onze verbazing (of toch niet?) zijn sommige mensenecht ronduit vies. Zo begon een Engelsman op onze dorm te vertellen dat hij al 15 jaar aan het backpacken was. Vervolgens kon hij zijn biertje niet meer vinden en besloot daarom maar dat het bedtijd was. Met kleren en al en zonder tandente hebben gepoetst, viel hij lekker in het bed naast ons in slaap... jakkes!

Zondag 22 februari

Wat een verrassing: wéér een reisdag vandaag!

Onze tocht ging vandaag naar Napier, dé Art Deco stad van de wereld. In de ochtend hadden we een koffiestop gemaakt bij Pukaha Mount Bruce National Wildlife Center. Hier hebben we nog 2 grote kiwi's gezien die in ruimtes rondwandelen die geheel donker zijn. De kiwi's zijn nachtbeesten en alleen zo krijg je dus te zien tenzij je 's avonds in een bos kiwi's gaat spotten wat iets moeilijker is. In de middag aangekomen in Napier, verbaasden we ons over de prachtige gebouwen. We hadden geluk want het was Art Deco weekend in Napier wat eens per jaar wordt gehouden. Iedereen liep in filmset kleding! De vrouwen hadden sierlijke jurken, hoge hakken, parelkettingen en bolhoedjes op of er staken veren uit hun haar. De mannen droegen lichtgekleurde broeken en overhemden, bretels en hoeden. We hebben geweldige oldtimers gezien en hebben dus (ook al waren we erg moe, maar ja, dit waren de enige paar uur dat we hier konden rondwandelen) weer de halve stad afgewandeld om zoveel mogelijke leuke dingen te zien. Ons hostel was gevestigd in een mooi Art Deco pand en naast ons hostel was een feestje van de Art Deco club, dus met gezellige muziek genoten we van een film en konden onze benen wat uitrusten.

Maandag 23 februari

Over vandaag kunnen we heel kort zijn: een lange vermoeiende reisdag naar Mt Maunganui (The Mount) met veel (naar ons idee onnodige) stops voor activiteiten die mensen ook in eigen tijd hadden kunnen doen. We moesten ook weer langs Taupo en Rotorua, omdat veel mensen hier heen gingen, of werden opgehaald. Nu hadden we wel een auto willen hebben en op eigen gelegenheid willen reizen. Maargoed, het hoort erbij en we zijn nu in Mount Maunganui waar we morgen even een dag kunnen uitrusten. We hebben voor morgen twee uur surfles geboekt, dus ook dat is weer een activiteit (stilzitten blijkt lastig) maar de rest van de tussentijd liggen we op het strand, reken maar!

Dinsdag 24 februari

Vandaag hebben we eens goed uitgeslapen! We zouden om 14.00 twee uur surfles krijgen, maar rond 12.00 was de lucht totaal betrokken en kregen we een enorme regenbui. Ons idee van surfles op zonnig strand was een beetje vervallen, dus zijn we naar het Aviator Center gegaan waar Arno in een simulator een ‘vliegles' zou krijgen. Het was een flink stuk lopen, maar gelukkig kregen we een lift van een stel Amerikanen. Dit scheelde ons ruim een half uur lopen, dus daar waren we erg dankbaar voor. Het was een leuke ervaring om in een op schaal gebouwde en geheel realistische cockpit te zitten van een Boeing 777-300. Arno is van Rotterdam Airport naar Valkenburg gevlogen en van Rotorua naar Mt Maunganui

. In de middag hebben we lekker op het strand gelegen en hebben we nog een was gedraaid zodat onze kleding weer lekker schoon is. 's Avonds hebben we gegeten bij café Hasan Baba, een soort Libanees restaurant. Weer eens wat anders en we hebben heerlijk gegeten!

Woensdag 25 februari

Onze laatste echte busdag in Nieuw-Zeeland. De tocht ging vandaag naar Auckland, de stad waar we onze reis in Nieuw-Zeeland zes weken geleden zijn begonnen. Wat is de tijd omgevlogen! Of je nu één weekend, week of maand gaat: de tijd gaat even snel als je het leuk hebt! In de middag kwamen we aan bij ons hostel Nomads Fusion Backpackers. Wat een leuk hostel in vergelijking met ons eerste hostel in Auckland. In de middag hebben we wat laatste souvenirs gekocht (voor ons zelf

). We hebben net lekker happy hour gehouden, een gratis maaltijd van het hostel genuttigd en onze kamer opgeruimd. We sturen weer een pakket op naar huis om onze tassen wat te verlichten.

Morgen rond 13.00 vliegen we naar Sydney waar het 10 uur later is dan in Nederland. Dat wordt weer omschakelen! We zullen eerst een paar dagen in Sydney blijven, van daaruit gaan we met onze campervan van Britz richting Adelaide rijden. Op internet hebben we een all inclusive groepstoer gezien van Adelaide naar Darwin van twee weken. Dit moeten we nog even regelen, maar dan zouden de volgende vijf weken zo goed als geregeld zijn. Klinkt goed he?

We hebben het hier in Nieuw-Zeeland in ieder geval geweldig goed naar ons zin gehad, dus we hopen op net zoveel plezier in Australië!

En voor dat we het vergeten: super bedankt voor de extra fotoruimte van VVK5 en Joop & Buufie. Voorlopig kunnen we goed vooruit!

Nou lieve allemaal, ons volgende bericht komt uit OZ!!