In Melbourne hebben we uiteindelijk de 14-daagse safari naar Darwin kunnen boeken! De beschrijving van de tour is in ieder geval veelbelovend, dus we zijn heel erg benieuwd. Voordat het zover is... zijn we nog wat daagjes in Victoria en South Australia.

Deze dinsdag zijn we nog naar verschillende shoppingcentra geweest, want winkelen kunnen ze hier wel! We kwamen een enorm winkelcentrum tegen met 6 verdiepingen en een grote Hoyts bioscoop. We hebben sushi gegeten en zijn 's avonds naar de film Slumdog Millionaire geweest, de grote winnaar van de Oscars. Nou, het is inderdaad een hele bijzondere en mooie film! Jullie zouden hem allemaal moeten zien!

Woensdag 11 maart

Gistermiddag waren we veel tijd kwijt met het boeken van de tour, vandaag zijn we begonnen op Federation Square. Hier zijn we naar het filmmuseum geweest. We hebben het een en ander opgestoken over ‘setting the scene'. We wisten niet dat voor films met grote opnamelocaties of speciale gebouwen, bijvoorbeeld hele maquettes worden gemaakt. Aan de film ‘Australia' was een hele afdeling gewijd. De woonkamer van Faraway Homestead, het huis van Lady Asley ofwel Nicole Kidman in de Outback, was er zelfs neergezet. Na het museum zijn we langs het station gewandeld en zijn we naar de St. Paul's Cathedral geweest. Daarna nog wat rondgewandeld zoals in de Block Arcade (winkelcentrum). Toen hadden we het wel gezien en zijn we nog even naar de Docklands gegaan omdat er net zo'n reuzenrad staat als in Londen (London Eye). Helaas, hij draaide niet en er was zoveel nieuws gebouwd dat veel winkels en huizen nog leegstonden. Terug op de camping zijn we heerlijk in de sauna en de spa gaan zitten en hebben we lekker buiten gegeten met lichtjes en wijn

Donderdag 12 maart

Vandaag zijn we doorgereden naar Ballarat, een stad 100 kilometer van Melbourne waar de goudkoorts ongeveer is begonnen. Omdat we er al vroeg aankwamen, zijn we naar Sovereign Hill gegaan. Dit is een soort national park waar het Ballarat van 1850 is nagebouwd. Het park draait bijna volledig op vrijwilligers die het leuk vinden om in kledij rond te lopen uit die tijd en te werken in één van de cafeetjes of winkels. In de Main Street konden we allerlei restaurantjes, een theater, kledingwinkel (met jurken en mooie hoeden) en een kruidenier en snoepwinkel vinden. Erom heen was een echt postkantoor, een kerk, een brandweer en zelfs een begrafenisondernemer. Die deed goede zaken ten tijde van epidemieën en wanneer er mijnwerkers waren omgekomen. Achter deze Main Street bevindt zich de mijn waar men shifts van 8 tot 10 uur per dag moest draaien om goud te zoeken en grote stenen naar boven te brengen die vervolgens werden platgewalst om er goud uit te halen. De technieken om de mijn uit te breiden waren barbaars voor de mijnwerkers. Eerst werden stukken met springstof opgeblazen, in de nieuwe techniek werd dit gedaan met een soort mitrailleur die gaten in de mijn boort (helaas was dit zeer slecht voor de oren zoals we zelf hebben gehoord tijdens een demonstratie). Maargoed, alles dus geleerd over deze technieken. Doordat Ballarat laag ligt, staan er enorme pompen die al het water uit de mijnen pompen (alles werkt nog) om zo de mijnen veilig te houden. Achter de mijn is een kamp waar Chinese immigranten verbleven, die vanuit het verre China goud kwamen zoeken. De op één na grootste ‘Goldnugget' ter wereld is in Ballarat gevonden en weegt maar liefst 69 kilo. Al met al superinteressant en heel leuk om even terug de tijd in te gaan.

Vrijdag 13 maart

Vandaag zijn we dan onze reis over de Great Ocean Road begonnen! Maar... allereerst een klein stukje historie over deze route. In 1916 werd een voorstel aangenomen om een kustweg aan te leggen. Op deze manier konden de communities die er leefden, ook via land hun voorraden inslaan, in plaats van slechts per schip. In 1918 is begonnen met de bouw van de weg. Het is bizar om te weten dat deze weg is gemaakt met pikhouwelen, scheppen, dynamiet en paarden. Het bood ook werkgelegenheid aan alle ex-soldaten uit WOI en aan werklozen tijdens de Grote Depressie. In november 1932 is de Great Ocean Road officieel geopend en daarna zijn nog veel werkzaamheden verricht om de weg beter te maken.

We vertrokken met stromende regen richting Geelong waar we even een stop hebben gemaakt, om door te rijden richting Apollo Bay. Het eerste stuk van de Great Ocean Road hebben we dus mogen meemaken met zeer dichte mist, stromende regen en windstoten. Onderweg hebben we zowaar een droog uur meegemaakt en zijn we gestopt bij Split Point (Anglesea), een stadje met een mooi stuk natuur en een vuurtoren. We eindigden uiteindelijk op een prachtige natuurcamping bij Cumberland, The Cumberland River Camping Reserve. Deze camping is gelegen op één van de mooiste locaties van de Great Ocean Road (wisten wij niet en zijn er bij toeval terecht gekomen!). We stonden tussen de hoge bergen en hebben er zelfs een mooi kampvuur mogen maken (mits er een emmer van 12 liter naast het vuur staat, je altijd bij het vuur blijft en je wacht tot het helemaal uit is en je het hebt gedoofd met water).

Zaterdag 14 maart

Vandaag zijn we begonnen aan onze tweede dag op de Great Ocean Road. We vertrokken weer met stromende regen en reden door de zigzag weggetjes verder langs de kust richting Port Campbell. Onderweg zijn we weinig gestopt, want als je maar één voet uit de auto zette, was je al zeiknat geregend. Toen we een ontbijtje hadden gescoord in een lokaal café, klaarde het gelukkig wat op. Naast het café bleken koala´s te zitten, waarop de vrouw achter de bar ons attent had gemaakt. De koala die we zagen zat hoog in de boom en was helemaal nat geregend... ach! In de middag konden we zowaar zonneschijn tegemoet zien bij Cape Otway National Park. We moesten eerst een kwartier door de bush rijden en hebben een paar koala´s gespot! Daarna hebben we een wandeling gemaakt naar Cape Otway Lightstation. In de middag kwamen we dan eindelijk aan bij de Twelve Apostles, enorme rotsen in het water (inmiddels zijn er nog maar 7 over). Het was erg toeristisch maar wel heel mooi om te zien. We zaten nog niet in de auto of er kwam weer een wolkbreuk inclusief hagel en onweer. Gauw doorgereden naar Port Campbell en onze campervan neergezet op een camping. In onze reis hebben we tot nu toe nog niet zoveel regen gehad!

Zondag 15 maart

Voor de verandering met windvlagen en regen weer vertrokken. Het hete seizoen is hier inmiddels over, maar we wisten niet dat het hier al herfst werd! We zijn toch wel een beetje verwend merken we. Victoria kan het water echter wel goed gebruiken! De bosbranden zijn inmiddels onder controle. We zijn verder gereden over ons laatste stuk Great Ocean Road met gelukkig uiteindelijk een stuk beter weer. Nog een paar prachtige kusten gezien, zoals London Bridge, The Grotto en Bay of Islands. Er stond enorme wind en het is dan ook niet gek te bedenken dat er talloze schepen op de klippen zijn gelopen hier. Uiteindelijk zijn we doorgereden naar The Grampians. Dit is één van de oudste en mooiste natuurparken van Australië. We zijn neergestreken in Halls Gap en rijden morgen door het park verder. Onze campervan hebben we nog een kleine week en dat betreuren we wel een beetje. Het rijden door dit prachtige land en niet weten waar je terecht komt, is zo leuk!

Maandag 16 maart

We hebben heerlijk geslapen op deze camping. Het valt ons op dat de campings hier, vergeleken met die bijvoorbeeld in Frankrijk of Italië, heel rustig zijn. Rond 22.30 is het al doodstil. Alhoewel we dus zo goed hadden geslapen, was het een zware klus om wakker te worden. Maargoed, we zijn via mooie uitzichtpunten omhoog gaan rijden, The Grampians uit. We vreesden al voor ons mooie ‘Balconies lookout' uitzicht, want hoe hoger we de berg inreden, des te witter het werd van de mist en fijne regen. Uiteindelijk bovengekomen, hebben we niets maar dan ook helemaal niets van het uitzicht gezien. Het was één grote witte muur. Helaas, het weer kan niet altijd mee zitten. Verder gereden richting The McKenzie Falls. Deze konden we gelukkig wel goed zien en daar hebben we onderaan een spectaculair mooie waterval gestaan! Dit maakte onze tocht goed! Toen we ook nog wat kangaroes in het bos zagen rondhoppen en er uiteindelijk zelfs eentje voor onze auto langs schoot (gelukkig reden we langzaam), maakten we toch nog mooie dingen mee. In de middag zijn we aangekomen in Bordertown. Morgen hopen we goed aan te komen bij Cape Jervis waar we met de ferry (mét campervan) twee dagen naar Kangaroo Island gaan. Dit eiland moet heel erg mooi zijn, dus we zijn zoals altijd weer benieuwd wat voor leuks we gaan zien!

Dinsdag 17 maart

Deze morgen gelijk om 08.30 uit bed geschoten en gedoucht. Half 10 konden we al weg en was het water zelfs nog bijgevuld (kunnen we weer goed afwassen vanavond). We zijn nu op weg naar Kangaroo Island en moeten nog zo'n 350 kilometer rijden. We hopen nog mee te kunnen op de boot. We wilden via internet reserveren, maar daar was onze 10% kortingsvoucher weer niet geldig (ja....). We rijden er dus nu op de gok heen en hopen op één van de drie overtochten mee te kunnen. Bij een McDonald's willen we dit verhaal op de site zetten, want internet is de laatste twee weken minder toegankelijk. Bij de Mac is de verbinding redelijk goed en gratis.

Ons volgende verhaal zal hopelijk gaan over onze belevenissen op Kangaroo Island!

Veel groeten van ons uit South Australia