Deze keer staat ons verhaal helemaal in het teken van onze belevenissen in de Outback!

Maandag 23 maart

Waar waren we gebleven...? We sliepen de nacht vóór vertrek in Glenelg en besloten de wekker om 04.45 te zetten. De taxi stond keurig om 05.30 voor de deur, dus we waren zo op onze ophaalplek. Steeds meer jonge mensen verzamelden zich daar, dus konden we eindelijk de groep een beetje leren kennen. Rond 07.00 vertrokken we in een (muffe!) bus richting Quorn waar we twee nachten sliepen in The Mill. Het was een stuk rijden, voordat we arriveerden bij onze overnachtigsplek voor de lunch. We hebben een ‘hands on' tour dus iedereen helpt mee met het bereiden van de maaltijden. Daphne zit in groep 1 en kon de lunch bereiden, Arno zit in groep 2 en kon vervolgens aan de slag om alle vuile vaat weg te wassen

. Na de lunch vertrokken we naar Dutchman's Stern voor een stevige (!) wandeling in de hitte. We waren allemaal kapot toen we bovenkwamen, maar werden beloond met een prachtig uitzicht. Na de wandeling zijn we nog naar de grotten dichtbij Dutchman's Sterngereden om Rock Wallabies te spotten (en we hebben ze gezien!). 's Avonds werden we getrakteerd op een echte ‘Aussie Barbie' ofwel een BBQ met kamelenworstjes, kangaroe vlees en emu (=soort struisvogel) hamburgers... Het smaakte prima!! We zijn rond 21.30 gaan slapen want we waren allemaal kapot!

Dinsdag 24 maart

Vandaag ging om 06.30 de wekker. Snel ontbijten en daarna naar Wilpena Pound. Onderweg hebben we een fotostop gemaakt en zijn vervolgens doorgereden. De meeste van de groep kozen dit keer voor de ‘easy walk' omdat we bang waren geworden van de wandeling van gister

. Het was uiteindelijk een mooie wandeling en we hebben lekker gekletst tijdens het lopen. We hebben zelfs een emu gezien! In de middag zijn we naar de Yourambulla Caves geweest waar we Aboriginal grotschilderingen konden bewonderen. Dit was tevens onze eerste echteontmoeting met de vliegen die hier in grote getale aanwezig zijn in de Outback! Tegen het einde van de middag zijn we tenslotte doorgereden naar Kanyaka Homestead. Dit zijn ruïnes van sheep stations die door Aboriginals rond 1900 in brand zijn gestoken. Nadat de blanken hun sheepstations begonnen, liepen de schapen gewoon in het rond. De Aboriginals kennen geen bezit, dus dachten ze dat zij op de schapen konden jagen (wat de blanken dus niet zo leuk vonden). Er is kortom een tijd geweest dat blanken Aboriginals gewoon neer konden schieten. Als wraak hebben de Aboriginals dus vele sheepstations in brand gestoken... best bizar eigenlijk! We waren eind van de middag terug in Quorn waar we een paar uurtjes vrij hadden en konden lezen. Arno's groep had in ieder geval prima gekookt met veel groenten. Met de lunch eten we burritos, hamburgers of sandwiches met salade dus we mogen niet klagen...

Woensdag 25 maart

Vandaag ging de wekker om 06.00 want we gingen verder rijden richting Cooper Pedy. Onderweg hebben we een paar stops gemaakt, o.a. in Glendambo waar maar 30 mensen wonen (en 2 miljoen vliegen...zucht). Een andere stop was bij de Salt Lakes. Hier was de vliegenplaag eigenlijk al een stuk erger dan gister, dus hebben we voor het eerst onze prachtige hoedjes met vliegennet eraan op onze kop gezet. De vliegen zijn zo verschrikkelijk irritant! Ze zoeken warme plekken dus gaan op je ogen, neus, lippen en in je oren zitten,dat gezoem is vreselijk! We hebben dan ook allemaal zo snel mogelijk een net aangeschaft zodat we nog een klein beetje behoorlijk buiten kunnen lopen... In de middag kwamen we aan in Cooper Pedy. Dit is echt een Outback stadje, wat een andere wereld zeg! Het was vreselijk warm en de hoogst gemeten temperatuur is hier 57 graden geweest! Het is niet voor niets dat 70% van de inwoners onder de grond woont (in bunks). Het is heel simpel als je een huis wilt ‘bouwen': je kiest een heuvel, huurt een graafmachine en graaft zoveel kamers uit als je wilt. Vervolgens trek je in de muur een streep waar de bekabeling in kan en metselt het dan dicht. Alle bunks hebben een luchtschaft, waardoor het goed toeven is onder de grond (zo'n 20-25 graden). Cooper Pedy is ook wereldberoemddoor opaal dat er wordt gevonden. Er zijn geen grote maatschappijen die hier naar zoeken, het is individueel. Vanaf 16 jaar kun je een graafmachine huren en nog wat apparatuur om naar opaal te zoeken... In de middag hebben we een mijntourr gehad waar we al deze leuke informatie hebben gekregen. 's Avonds hoefden we een keer niet zelf te koken, maar had ‘Doc' (onze gids) tafels gereserveerd in John's Pizzaplace. Na het eten zijn we naar de Underground bar geweest waar we een hele gezellige avond hebben gehad! We sliepen zelf ook onder de grond in een oude mijn! Het was een mega lange gang met allemaal nisjes, waarin 2 stapelbedden stonden. In de avond trok je gewoon je gordijn dicht en konden we heerlijk (koel) slapen.

Donderdag 26 maart

Vandaag ging om 06.00 weer de wekker, want we moesten 650 kilometer gaan rijden richting Uluru, over de Stuart Highway. Onderweg hebben we wat toiletstops gemaakt. Onze overnachtingsplek was in een kamp in Yulara, vlakbij Uluru. In de middag hebben we een korte introductie gehad over Uluru en hebben we al het één en ander kunnen zien van deze onvoorstelbare grote rots. Om de zonsondergang goed te kunnen meemaken, zijn we naar het viewpoint gereden, waar vanuit je Uluru en Kata Tjuta (The Olgas) goed kunt zien. Je mag geen bier of wijn drinken, maar wel champagne! Doc had daarom wat flessen gekocht, zodat we genoten hebben van de zonsondergang met champagne en we hebben een hoop leuke foto's gemaakt! Tenslotte kozen we ervoor om in het kamp in een ‘swag' te slapen. Dit is een enorme grote canvas zak, waarin je je slaapzak legt. We zijn dus onder de sterren in slaap gevallen, wat echt een heel bijzondere belevenis was!

Vrijdag 27 maart

Vandaag ging de wekker maar liefst om 05.00 om dit keer zonsopgang bij Uluru mee te maken. Het was één en al bedrijvigheid in het kamp op deze vroege ochtend, we waren namelijk niet de enigen! We begonnen onze dag met een full base walk van 9 kilometer, helemaal rond Uluru om 06.30 in de morgen. Het was een heerlijke wandeling en we konden maar liefst 1,5 uur vliegloos rondlopen. Toen begon de ellende weer en konden de vlieghoedjes op! Aan de foto's kunnen jullie zien dat we niet overdrijven en dat het pure noodzaak is, al is het niet erg modieus

! Na de wandeling zijn we naar het Cultural Center geweest waar we meer hebben kunnen lezen over de verhalen van de Aboriginals en hun gewoonten en tradities (Tjukurpa ofwel de ‘law'). Schilderingen gaan altijd over het vinden van eten (dus het uitbeelden van dieren) of het weergeven van routes (met voetjes e.d.). Het is dus eigenlijk vreselijk simpele kunst, maar wel bijzonder. Bovendien is hier het 'sorry book' te vinden. Hierin zijn allemaal brieven verzameld van toeristen die iets hebben meegenomen van Uluru (zand of stenen). Omdat dit een heilige plek is, is dit verboden. De meeste brieven gaan over spijt, maar soms is te lezen dat iemand veel ongeluk heeft gehad en dit wijt aan het feit dat hij/zij stenen heeft meegenomen. Allemaal hebben ze het verzoek om de stenen terug te leggen. Na het center hebben wegeluncht en zijn toen naar Kata Tjuta gereden. In de hitte hebben we een korte wandeling gemaakt en hebben we uitleg gekregen van Doc. Tenslotte zijn we in de middag doorgereden naar Kings Canyon. Tijdens deze paar uur durende busritten maakt Doc het altijd leuk door wat spelletjes te verzinnen. Zo hebben we bijvoorbeeld ‘buscricket'. Je moet dan voorin komen zitten en zwaaien naar iedere auto die we tegen komen. Als ze een vinger opsteken, krijg je 1 punt, als ze echt zwaaien 2 etc. Ook hebben we op de linkerkant van de voorruit allemaal rondjes getekend, die je kunt kopen voor 50 dollarcent. Wie aan het eind van de rit de meeste troep op zijn rondje heeft (muggen en andere troep), wint. Kortom, genoeg te beleven in de bus met dit soort ongein en pure noodzaak voor Doc die honderden kilometers moet afleggen op wegen waar echt bijna niemand op rijdt... Soms maakten we opeens een noodstop, omdat we een adelaar, kameel, wilde paarden en dingo op de weg zagen, super! In Kings Canyon sliepen Arno en ik in een tweepersoons tent (heel cool!) en hebben heerlijk geslapen. Het slapen in de swag lieten we achterwege, omdat er overal dingo's rondliepen. We zijn blij dat we niet hebben buiten geslapen, want iedereen had last van het lawaai van andere groepen... (en niet van de dingo's). In de ochtend liepen we naar het toiletblok en hoorden een dingo janken (ze kunnen niet blaffen). We keken omhoog naar de heuvel en zagen twee groene ogen oplichten! Toch schijnen ze niet gevaarlijk te zijn, zolang je ze maar niet voert.

Zaterdag 28 maart

Vandaag weer 05.00 op om de hitte tijdens onze wandeling in Kings Canyon te vermijden. We hebben een geweldige wandeling gemaakt van 3,5 uur door bizar mooi gebied. We zijn door allerlei rotsformaties gelopen en hebben genoten van vele prachtige uitzichten. Ook zijn we door de ‘Garden of Eden' gelopen en hebben we de Lost City gezien. 09.30 waren we klaar met de wandeling en zijn we na de lunch richting Alice Springs gaan rijden. Tijdens deze rit werd bekend gemaakt dat Daphne de meestetroep op dr rondje had, dus kon ze naar voren om een speech te houden en de pot met geld (9 dollar) in ontvangst te nemen.We hebben nog een camelfarm bezocht, maar echt een rit maken op de kamelen was er niet bij... In de middag zijn we aangekomen in Alice Springs waar we slapen in een 8-bed dorm, gelukkig met al onze groepsgenoten. We hebben een ontzettend leuke groep dus daar hebben we heel erg mazzel mee. Het eerste deel van onze gecombineerde tour (drie verschillende tours) zit erop, sommigen gaan vanuit Alice door naar Perth of terug naar Adelaide. De meeste van ons gaan door naar Darwin, dus dat wordt supergezellig. We hadden afgesproken in Annie's om te gaan eten en konden voor omgerekend 2,50 euro een maaltijd bestellen. We hadden fish & chips en er is een hoop bier doorheen gegaan. Er na zijn we naar Bojangles geweest (pub) waar we lekker hebben gedanst tussen allerlei soorten publiek. Daarna geslapen als een roos...

Zondag 29 maart

Vandaag.... Uitgeslapen! En wel tot 10.00. Deze eerste paar dagen zijn zo vermoeiden geweest (al kon het erger), dat we twee vrije dagen in Alice Springs zeer kunnen waarderen. Onze hele kamer lag lekker uit te slapen, daarna hebben we bij Subway een ontbijtje gehaald. Rond 11.00 was het al zo warm, niet te geloven. We hebben het daarom rustig aangedaan en zijn gaan wassen en hebben foto's op de laptop gezet. Daarna zijn we met z'n allen het zwembad ingedoken. 's Avonds hebben we weer met onze kamergenoten bij Annie's gegeten en konden we er na onze verhalen op de laptop zetten (hier heb je anders echt geen tijd voor). Morgen willen we graag naar het Flying Doctors Museum en dit bericht op internet zetten. Dit laat de ontwikkeling zien van het lesgeven via de satelliet aan kinderen die op vreselijk afgelegen farms of in andere gebieden leven. Dit is voor ons eigenlijk onvoorstelbaar, maar we hebben kunnen ervaren hoe groot dit land is en hoe leeg de Outback...

Maandag 30 maart

Jeetje, wat gaat de tijd snel zeg! Vanmorgen weer lekker uitgeslapen! Toen met Hugo een broodje bij Subway gehaald en daarna naar de Mac om te internetten. Helaas was de verbinding zo langzaam, dat we maar naar een internetcafé zijn gelopen. Hier kunnen we onze laptop aansluiten op het systeem, dus dat werkt ook perfect! We gaan straks naar het Flying Doctors museum. Morgenochtend worden we weer opgehaald voor onze volgende tour en gaan we door naar Darwin dus de wekker gaat weer om 04.45. We moeten in twee dagen in Darwin zijn, dus we moeten zo'n 1500 kilometer rijden in twee dagen. Onderweg maken we natuurlijk weer wat mooie stops, dus dat wordt weer leuk

! Vanuit Darwin gaan we naar Kakadu National Park.

Nou beste mensen, binnenkort kunnen jullie meegenieten van deel 2!

Groetjes van ons