Zaterdag 30 mei

Vandaag is onze reis naar Laos begonnen! Deze ochtend zijn we eerst met de tuk-tuk naar het postkantoor gereden om een pakket op te sturen. Daarna hebben we de tassen ingepakt en werden we stipt op tijd opgehaald door een aardige man in een minivan. Nadat we nog wat mensen hadden opgehaald, begon onze reis richting Chiang Kong, de Thaise grens met Laos. Onderweg hebben we een stop gemaakt in Chiang Rai om even wat te eten, na zes uur rijden kwamen we aan bij het guesthouse. We hadden een ‘package' gekocht, dus deze overnachting was inbegrepen, evenals de slowboat van morgen en overmorgen. Onze kamer was leuk maar gehorig en overal zaten kieren in, dus je kon gezellig naar de buren kijken als je dat zou willen

. Wij hebben daar gegeten en een douche gepakt. Deze had een regendouche, dus dat was helemaal geweldig! Rond een uurtje of 23.00 zijn we onze bedden ingekropen...

Zondag 31 mei

Vanmorgen weer vroeg op om eerst naar de Thaise immigratiedienst te worden gereden. Na weer een prachtige stempel te hebben ontvangen, moesten we in een gammel bootje de rivier over om naar Laotiaanse zijde te worden gebracht. We hadden onze visa al bijtijds geregeld, wat toch altijd beter is dan aan de grens of een paar uur van te voren. Hier zagen we mensen die papieren kwijt waren of nog niet hadden ontvangen, dus die mochten nog niet naar binnen... Wij hadden snel weer een nieuwe stempel en moesten even wachten op wat andere mensen. Vervolgens werden we naar onze slowboat gereden. Even wat uitleg over de zogenoemde slowboats: dit zijn woonhuizen van mensen. Om en om worden er in een slowboat houten bankjes gezet en vaart de boot over de Mekong richting Luang Prabang. Het hele gezin reist dus gezellig mee en iedereen doet wat: moeder verkoopt drankjes en chips, de kinderen helpen hierbij of helpen met het varen en vader staat achter het roer. Wij hadden de boot veel ‘erger' verwacht, met beesten e.d. erop, maar dit was helemaal niet aan de orde. Oké,de houten bankjeszijn hard voor je billen als je er acht uur op zit, maar je vaart wel door prachtig gebied, er is een toilet aan boord en je kunt van alles kopen. Wij hebben dan ook genoten van deze tocht en zitten kletsen met de mensen op de boot, o.a. Inge en Tjaad die voor hun vakantie in Thailand en Laos zijn. Rond een uur of half 6 meerden we aan in Pak Beng, een piepklein plaatsje in het midden van de tocht naar Luang Prabang. We hadden een overnachting geboekt in een guesthouse en we hadden een prima kamer. Daarna zijn we met Inge en Tjaad gaan eten aan de Mekong en hebben tot een uur of 22.00 Beerlao (hét bier van Laos) zitten drinken. We wilden op tijd douchen, want rond 22.00 zou de stroom uitgaan tot de volgende ochtend... Half elf was dit inderdaad het geval en lagen wij lekker op bed: het was werkelijk aardedonker!

Maandag 1 juni

Nog één dag op de Mekong voor de boeg. We stonden weer vroeg op, want half 9 zouden we vertrekken. Anderen hadden gehoord dat we pas 09.30 vertrokken, dus die kwamen dan ook 1 minuut voor vertrek aankakken terwijl iedereen al een uur op de boot zat. Wij houden van eenduidige communicatie

. Maargoed, ook deze uren op de boot (9 uur) gingen vrij snel voorbij, al hadden we nu een kleinere boot waardoor we met z'n tweeën op één bankje moesten. Algauw zat bijna iedereen op de grond om te lezen of te slapen, dus het was een gezellige drukte. Onderweg hebben we een lekker biertje gedronken en mooie foto's gemaakt. We zagen piepkleine dorpjes en mensen die vissen door een net uit hun bootje te gooien of een lange hengel in het water zetten. Je gaat wel echt terug de tijd in maar het is prachtig om te zien! Uiteindelijk kwamen we 18.00 aan in Luang Prabang, een kleine stad die in 1995 door UNESCO op de werelderfgoed lijst is geplaatst. Laos is een Franse kolonie geweest, dus dit zie je zowel terug in de taal, het eten (je kan hier baguettes krijgen) en in de architectuur. De stad ziet er erg mooi en verzorgd uit. Er zijn talloze tempels te vinden en de hoofdstraat, Thanon Sisavangvong is heel gezellig. Wij zijn langs de talloze guesthouses gelopen tot we er eentje hadden gevonden die er leuk uitzag en we een goede kamer konden krijgen. We zijn gaan eten bij Bat Van Sene, een sfeervol Frans restaurantje waar we een 4-gangen menu konden kiezen voor 65000 Kip. Ja, ze rekenen hier met Kip en 1 euro is ongeveer 10.000 Kip. We zijn dus ontzettend aan het rekenen.

Dinsdag 2 juni

Lekker uitgeslapen vandaag (ja, nu kan het nog even

) en een heel lekker ontbijt gehaald bij JoMa Bakery. Hier zit een soort horecaschool aan en wordt gerund door een Engelse dame. Je kan hier zalige koffie, croissantjes en bagels krijgen. We zeiden tegen elkaar dat mensen volgens ons geen idee hebben dat je hier zo goed kunt eten. Daarna hebben we lekker rondgelopen om de stad een beetje te verkennen. In de middag hebben we een sawngthaew (vrachtwagentje met twee bankjes... rijden we vaak in) gepakt naar Tat Kuang Si, prachtige watervallen die in een national park liggen. Het was 30 kilometer rijden vanaf Luang Prabang, dwars door de bergen. Onderweg zijn we langs veel kleine dorpjes gekomen en hebben we leuke foto's gemaakt. Iedereen is zo vriendelijk en roept ‘Sabaidee' naar je, ofwel: goeiendag, het ga je goed. Na ons bezoek aan de waterval hebben we bij een leuk klein tentje wat gegeten en hebben we even zitten internetten. Ook hier is veel wireless verbinding aanwezig, dus wij zouden zeggen: neem je eigen laptopje mee als je voor lange tijd op reis gaat, het bevalt ons supergoed! Twee meisjes waren verbaasd door deze techniek en hebben belangstellend meegeskypt. Daarna hebben we nog even een rondje gelopen over de nightmarket, ongeveer de stilste markt die wij kennen. Iedereen zit met gedimpte lichtjes te zitten, met de kinderen te spelen of te slapen. Alles gaat hier zeer beheerst en mensen zijn heel kalm ofwel laid back. Ze denken dat je door te hard werken of denken hersenbeschadiging krijgt, dus ze hebben medelijden met mensen die veel denken. De mensen staan vroeg op, maar in de middag is het dus een rustige boel...

Woensdag 3 juni

Vandaag alweer onze laatste dag in Luang Prabang. We zijn ‘maar' twee weken in Laos, dus we kunnen hier niet eeuwig blijven. Jammer, want het is echt een leuke stad. Vandaag hebben we een tempeltour gedaan en zijn we naar het Koninklijk Paleis Museum geweest. Laos heeft drie koningen gehad, maar heet nu: Lao PDR ofwel Laos People's Democratic Republik. De Koninklijke familie is in ballingschap gegaan in het begin van de 20^ste eeuw... Dit museum huisvest dus nog wel de voormalige residentie van de Koninklijke familie. Na het museum hebben we even een siësta gehouden want het is hier heet! Daarna wilden we een klim gaan maken naar Wat Phu Si, de berg van Luang Prabang om een mooie zonsondergang foto te maken. Toen we het eerste trapje hadden beklommen, zagen we een meisje keihard naar beneden komen rennen in tranen... Wij hadden niet meegekregen wat er was gebeurd, maar 1 minuut later wel... Arno liep voorop de trap op, toen Daphne hem echt hoorde schreeuwen. Bleek dat hij meerdere malen was ‘aangevallen' door een of andere ‘killerbee' zoals wij hem later hebben genoemd. Wij dus snel de trappen af, de kindjes legden ons uit dat het geen mug is maar een ander agressief beest dat je heel vaak steekt. We waarschuwden nog een volgende voorbijganger, maar deze liep toch de trap op. We zagen het gewoon gebeuren, ook deze man begon wild met zijn armen en hoofd te zwaaien en kwam met een verbouwereerd gezicht terug naar beneden rennen. Het meisje zagen we inmiddels weer en was gestoken in haar wang en lip en zag er niet uit! We hadden echt medelijden met haar. Wij hebben nog wat mensen ervan weerhouden om naar boven te gaan en zij hadden gelukkig nog een muggenstick bij zich om de pijn wat weg te halen. Wij zijn maar wat gaan eten... en zijn vroeg terug gegaan naar ons guesthouse. Morgen gaan we verder naar Vang Vieng en willen we vroeg opstaan voor de Tak Bat, de gewoonte dat monniken 's ochtends de straat opgaan om aalmoezen te halen. Het is erg belangrijk voor de inwoners van Laos om dit te doen en zo een zegen te krijgen van de monniken.

Donderdag 4 juni

Vanmorgen ging de wekker dus vroeg, om 05.00. Een half uur later slopen wij zachtjes het guesthouse uit om naar de hoofdstraat te lopen. Wij werden gelijk aangeklampt door drie vrouwen die ‘rice for the monks' verkochten. Hier hadden we niet over na gedacht, we wilden alleen wat foto's maken. Maargoed, wij hebben allebei een plastic mandje gevuld met pakketjes sticky rice in bananenblad gekocht. Half zes zaten wij op de stoep met nog meer mensen, en ineens kwamen de monniken de hoek om. De mensen hebben een grote pot gevuld met rijst en stoppen bij iedere monnik die passeert een beetje rijst in zijn schaal. Wij hadden maar zes pakketjes om in de schalen te stoppen, maar het was erg mooi om te doen. Daarna hebben we nog foto's kunnen maken, want ze kwamen van alle kanten. Na een half uur was de rust weergekeerd en hebben wij zitten wachten op ons ontbijt. Omdat we dachten dat we dit wel binnen een half uur kregen, zouden we dit halen. Omdat het hier voorkomt dat als ze ingrediënten niet hebben, ze meteen nog naar de markt gaan om het te halen, kregen we pas 45 minuten later onze stokbroodjes keurig in een plastic zak om mee te nemen, 07.15 hadden we een tuk-tuk naar het Southern Busstation. We hadden een V.I.P bus gereserveerd naar Vang Vieng, maar het enige mooie hieraan was het woord. De bus was oud (schenking van Japan) en gammel dus daar gingen we dan: zes uur door enorm hoge bergen. Al snel ging de halve bus over zijn nek en een mannetje (de stewart

), had het druk met iedereen op zijn gemak te stellen en plastic zakjes uit te delen. Met ons ging het goed, al vonden we het een heftige rit zo door al die hoge bergen zonder vangrail... Onderweg stopten we zo nu en dan en volgens ons is er ook een zak met een varken het bagageruim ingegaan! We hoorden ineens nogal vreemde geluiden... De toiletstop is trouwens gewoon de bus stil zetten en uitstappen: daarom moet je altijd een jurk aan doen als vrouw of een sarong bij je hebben zodat niet alle medemensen hoeven mee te genieten van dit moment.

Rond 14.00 werden wij gedropt in Vang Vieng. Het is een erg rustig stadje en een guesthouse hadden we dan ook zo gevonden. Ongeveer iedereen in Vang Vieng komt hier om te tuben (lees: in een binnenband van een tractor de Nam Song afdobberen) en Beerlao te drinken bij de verschillende barretjes. Eergisteren hadden we een schrijver van Frommer's(reisgids in Amerika) ontmoet en hij was niet erg te spreken over de sfeer in Vang Vieng. De omgeving is hier schitterend, maar het stadje wordt meer en meer ‘verpest' door reizigers die hier ‘genieten' van mushroomshakes en andere drugssoorten en de hele dag Friends kijken en bovendien geen respect hebben voor de inwoners. In je bikini door het stadje lopen na het tuben wordt door de inwoners niet erg gewaardeerd, helaas gebeurt dit wel... Wij komen hier op de eerste plaats voor de omgeving, dus wij hebben ‘s avonds zitten genieten van het schitterende karstgebergte toen we zaten te eten bij een restaurantje aan de rivier. We zullen morgen zien hoe het tuben gaat...

Vrijdag5 juni

Toen we vanmorgen wakker werden... regen, regen, regen. Tot een uurtje of 12.00 heeft het verschrikkelijk geregend en zijn we maar in bed blijven liggen. Daarna werd het weer wat beter en hebben we een broodje gehaald. In de middag zijn we naar de plaats gegaan om te gaan tuben, eerst hadden we te weinig geld voor de borg dus wij weer terug. Toen begon het weer te plenzen... Drie uur vertrokken we met acht binnenbanden op de auto en acht mensen erin richting de plek waar we de rivier in konden. Toen we aankwamen werden we ‘begroet' door twee volkomen bezopen Engelse jongens die ons een gratis shot Tigerwiskey (aaah) gaven en onze 'naam' opschreven. Daarachter was een soort bar met loeiharde muziek en allemaal opgeschoten mensen (die moesten nog beginnen...). Wij zijn gelijk in de band gesprongen, want deze sfeer vinden we maar niets. Het tuben was erg leuk en we hebben alle barretjes aan de kant overgeslagen (ze hengelen je dan naar de bar) omdat de sfeer ons gewoon niet aanstond. Wij zijn in alle rust in een uurtje naar het dorp gedreven en vonden dit erg leuk. Onderweg werd aan ons gevraagd of we zin hadden in een 'Bob Marley joint'... Toen we de banden hadden ingeleverd, hoorden we inderdaad de tune van Friends meerdere malen uit de restaurantjes komen. Toen we 's avonds zaten te eten (rond 20.00), zagen we nog een paar verdwaalde mensen ronddobberen. De banden hadden voor 18.00 ingeleverd moeten worden. Toen we terugliepen, zagen we het dronken stel lopen dat ons toe riep dat ze ‘wat te ver waren gedreven'. Zij deed vergeefse pogingen om haar voorgevel in haar bikini te houden. We hadden plaatsvervangende schaamte toen we het gezicht van een meisje achter een kraampje zagen... Zonde! Morgen gaan wij verder naar Vientiane, de hoofdstad van Laos.

Zaterdag 6 juni

Vandaag zijn we met de bus naar Vientiane gereisd. Het was een prima rit van een paar uur door dit keer vlak landschap. Onderweg heeft de buschauffeur wel honderden koeien van de weg getoeterd. Aangekomen bij het busstation in Vientiane, zijn we met een groep de sawngthaew ingesprongen naar het centrum. Hier slapen we in een klein guesthouse, maar onze locatie is goed! We hebben gegeten bij een chique restaurantje dat Franse gerechten voorschotelt, uiteindelijk viel de rekening iets hoger uit dan verwacht omdat we de prijs van een lunchmenu hadden gezien... Nou goed, het kan voor de zaterdagavond

!

Zondag 7 juni

Vandaag uitgeslapen, een onbijt gehaald bij ‘Croissant D' Or' en een wandeling gemaakt door de stad (foto's volgen in het volgende verslag!) en dit verslag op internet gezet.

Wij blijven nog één dag in de hoofdstad en pakken dan een bus richting Pakse, om daarna door te reizen naar het zuiden. Hier willen wij naar Si Phan Don ofwel 4000 eilanden. Wordt vervolgd!