Kia Ora! ofwel:Welkom weer op onze blog!

Zondag 25 januari

Omdat we een beetje moesten bijkomen van ons abseilavontuur, hebben we deze dag wat minder spannend besteed, namelijk met lekker uitslapen, een beetje internetten, genieten van het mooie weer en een hapje eten in de plaatselijke kroeg voor we de bus in zouden gaan richting Rotorua. Gisteravond hadden we de enige pub van Waitomo ontdekt en we hebben er voor een prikkie lekker zitten eten en drinken. We hebben echt even dat landelijke kroeggevoel meegekregen: mannen met grote tattoo's en cowboyhoeden, grote bierpullen, beestenhoofden aan de muur, tv's met sport en een pooltafel en natuurlijk uitzicht vanaf de veranda op het prachtige landschap van Waitomo. Deze avond hadden we dus goed besteed en we wilden dan ook nog lekker lunchen. Terwijl we aan de bartafel zaten, kwamen er 4 grote mannen naast ons staan met even grote pullen bier, dus het gevoel van de vorige avond was weer terug! De busrit duurde slechts twee uur, en toen we werden afgezet bij ons hostel, Kiwi Paka (dit keer dus in Rotorua), waren we nog redelijk fit. We zijn toen een wandelingetje gaan maken naar de supermarkt, Countdown. Boodschappen doen is leuk hier metallemaal andere spullen en lekkere dingen.Na het inslaan,doen we alles in een niet-koeltas en een koeltas en zetten we alles hier in de koelkast van het hostel (met label, naam e.d.) De smaakpolitie zou er heel blij van worden. Koken gaat dus hier een stuk beter met verse spullen uit de supermarkt. Lekker gekookt en daarna... zijn we hier de hot spring ingedoken. Zo genoten we nog even van het warme water, de wuivende palmbomen en sterren aan de hemel...

Maandag 26 januari

Deze dag hadden we eigenlijk weinig gepland, maar je komt altijd weer een hoop leuke dingen tegen. Achter ons hostel is een park waarin allemaal omheiningen zijn gemaakt want daarin... liggen bubbelende modderpoelen en hete geisers. Zo kan het zijn dat we hier zo nu en dan een vreemde lucht inademen en als je er boven staat... dan moet je er niet te lang boven staan. Wat een lucht! Hier in de stad valt het wel mee, maar bij die zwavelpoelen is het minder prettig. Na een rondje te hebben gelopen, zijn we richting het Museum van Rotorua gegaan. Dit is echt een prachtig pand, wat halverwege de 18^e eeuw is gebouwd als badhuis en kuur- en hersteloord voor mensen met allerlei kwalen. Mensen werden hier met de meest vreemde behandelingen verwend, zoals stroomstoten in het water! Dit zou dan weer goed zijn voor de bloedsomloop etc. Toen echter in 1960 het ziekenhuis hier kwam en er wat meer evidence based eisen aan de behandelingen werden gesteld, kon het geheel sluiten en is er een museum van gemaakt. Na het museum zijn we even naar Lake Rotorua gelopen. Vervolgens zijn we terug naar huis gegaan want vanavond gingen we een echte Maori-village bezoeken en hangi (=maaltijd, klaargemaakt in de grond) en zang en dans meemaken. Het was grappig, maar vreselijk toeristisch. We gingen in 7 busjes erheen en ieder busje (waka = kano), had een naam. Onze waka heette Huia en we hebben wat leuke nieuwe woorden geleerd van onze Maori-buschaffeuse. Op de heenweg moest er per busje een ‘chief' aangewezen worden. We zouden immers een andere stam gaan ontmoeten en we hadden hiervoor een soort opperhoofd nodig die als eerste kennis zou maken met de strijdlustige Maori's. Alle mannen zag je wat lager in hun stoel gaan zitten toen onze chaffeuse iemand wilde gaan aanwijzen. We hebben samen vreselijk gelachen: als Arno als chief aangewezen zou worden en ook nog de Maori-groet (ene hand op de schouder, andere de hand schudden en neus en voorhoofd twee keer tegen elkaar drukken) zou moeten doen, dan kon mijn avond niet meer stuk. Gelukkig voor Arno kregen we een andere chief. Toen we bij het dorp waren aangekomen, stonden we allemaal te wachten op de krijgers die het dorp uit zouden komen rennen. Onze dappere chiefs stonden vooraan en mochten vooral niet lachen bij het gebrul van de krijgers. Onze lachspieren hadden het moeilijk, maar onze chiefs hielden dapper stand

Vervolgens werden we binnengeheten in het dorp en konden we wat arbeid bekijken zoals visnetten maken e.d. Daarna werden we uitgenodigd voor dans en zang, dit was wel erg grappig. Die tongen die steeds maar worden uitgestoken, ogen die erg groot worden en die gebaren... Tenslotte hebben we een hangi maaltijd op met gestoomde aardappelen, kumara (=zoete aardappelen), rijst (smaakte echt naar grond), wat groenten, kip en salade. Voor diegene die wil weten hoe ze een hangi maken, raadpleeg daarvoor maar Google. Rond 22.00 stapten we de bus weer in en kregen we de schrik van ons leven door per land in de bus een lied te moeten zingen. Jemig... Arno vroeg aan mij of ik hem even bewusteloos wilde meppen, zodat hij afgevoerd kon worden in een ambulance en zo kon ontsnappen aan dit verplichte optreden. Arno was uiteindelijk zo dapper om het volkslied te zingen voorin de bus... We hebben gelachen om de Koreaanse versie van ‘Lang zal ze leven' en de Duitse ‘Vader Jacob'. Weer veilig terug na dit Maori-avontuur, hebben we hier nog een wijntje gedronken en in de hot pool gezeten.

Dinsdag 27 januari

Dit was een geslaagde dag! Eerst lekker uitgeslapen, daarna zijn we gaan lopen (het zou een kort wandelingetje zijn) naar de Gondel die ons naar de top zou brengen. Na 45 minuten kwamen we aan, maargoed we waren er in ieder geval. Hier kochten we twee kaartjes voor naar boven, inclusief 3 ritjes met miniautootjes naar beneden de heuvel af. Van jong tot oud ging scheurend de heuvels af! Je zat in een soort bakje met wieltjes en een stuur. Door het stuur naar beneden te halen, remde je, en weer naar voren te duwen ging je weer vooruit. Het was echt grappig om te doen, beneden ging je weer met een kabelbaantje omhoog. In de middag zijn we gaan uitrusten in de Polynesian Spa, een resort aan het Sulpur meer (dit stinkt dus echt!). Alle baden waren ergens goed voor, maar ze stonken in ieder geval behoorlijk. Het warmste bad was 42 graden, dus dit was een weldaad voor onze spieren. Hier kwamen we Antoine en Jowelle, het Nederlandse stel weer tegen. Heel toevallig, dus we hebben nog zitten kletsen en ervaringen uitgewisseld over plaatjes en hostels. Wie weet komen we ze weer tegen. Toen was het alweer rond 19.00 en zijn we richting hostel gegaan. Soep met brood en smeersels gegeten en toen naar bed.

Donderdag 28 januari

Vandaag hebben we lang uitgeslapen. Thuis zeiden we zo vaak, wat zou ik nu graag in bed willen blijven liggen. Nou, daar dachten we dus nu even aan. We zijn vandaag verder naar het zwembad hier geweest en hebben gezond en luisterboeken geluisterd. We gaan zo meteen BBQ-en. Morgen vertrekken we richting Taupo waar we de Tongariro Crossing gaan doen van 1 dag. Dit schijnt een pittige tocht te gaan worden van 20 km over prachtig vulkaanland, zoals Mount Doom, ofwel de berg waar de Ring in moest (Lord of the Rings). We zijn benieuwd of we het aankunnen, maargoed, een uitdaging is altijd leuk!

Lieve allemaal, tot snel!